studiujemy w chinach

Dziś nudle jako pierwszy posiłek to normalka, ale o tym było wiele w poprzednich postach.

­

            Szykując się do wyjazdu domyślaliśmy się, że jedziemy do innego świata. Czytaliśmy trochę o tym jak jest w Chinach, ale i tak nie byliśmy w stanie wyczuć, czego dokładnie można się tu spodziewać. Otóż okazuje się, że spodziewać się można dosłownie wszystkiego!

             

             Pierwszym wielkim zaskoczeniem był panujący tu, chaotyczny ruch uliczny, o którym była wzmianka w jednym z poprzednich postów. Kolejną szokującą rzeczą był niewyobrażalny syf w przyulicznych knajpach/ jadłodajniach, na pewno nie nazwałabym ich restauracjami. Raju! U nas sanepid by to zamknął, zanim właściciel zdążyłby na dobre wystartować z interesem. Jednak przechodzenie na czerwonym świetle, omijanie skuterów jadących po chodniku czy wycieranie stołu niesamowicie brudną szmatką to dopiero początek nowości. Zdziwienie mogą np. powodować niektóre, niby zwykłe elementy małej architektury. Z daleka wyglądające na drewniane ławki, w rzeczywistości okazują się być betonowym tworem, a sztucznie wyglądające drzewo iglaste tak naprawdę jest słupem wysokiego napięcia, dyskretnie ukrytym wśród parkowej roślinności.  Inny słup wyrastający na środku ulicy czy mięso, które w słoneczny dzień suszy się na płocie przy bardzo ruchliwej ulicy to też rzecz tutaj całkiem normalna. Groteskowym hitem może się okazać ogłoszenie informujące o zaginionym psie wiszące w sklepie mięsnym.

Są też dziwactwa, które powodują u nas niesamowite rozbawienie jak np. ubranka dla psów z trzema paskami z napisem „adidog”(!!!) albo inne, będące przebraniem „hello kitty”. Jakby tego kiczu było mało, spacerując po jaskini można spotkać się z „ciekawą”, wielobarwną iluminacją oraz fotografem który czeka by zrobić turystom zdjęcie na złotym tronie. Takich atrakcji można wymieniać naprawdę dużo, już nawet przestajemy na nie zwracać uwagę. 

 Muszę przyznać, że uwielbiam te anomalia. Żałuję tylko, że po pół roku mieszkania tu, coraz mniej rzeczy może mnie zaskoczyć. Już nawet ryba uciekająca facetowi z knajpy, która została przechwycona w ostatniej chwili, tuż przed skokiem do kanału, nie robi na nas takiego wrażenia jak na początku.

P.

 

Przed wyjazdem do Państwa Środka starałam się jak najlepiej przygotować. Nigdy za bardzo nie interesowała mnie tematyka Chin i NIGDY nawet nie przyszło mi do głowy, że będę miała okazję TU być, a co dopiero studiować.

Na szok kulturowy i zderzenie z tutejszą rzeczywistością przygotowywał nas poprzedni rok wymiany oraz nasi niezastąpieni Chińczycy. Mówili, będzie zimno, JEST. Mówili jedzenie pikantne, JEST. Mówili, nie pożałujecie tej decyzji, NIE ŻAŁUJEMY! ;)

Mieliśmy mnóstwo pytań, oczekiwań i niepewności. Jak będzie? Dużo rzeczy wynikło na miejscu. Mówiąc, nic mnie już tutaj nie zaskoczy, cofam po chwili słowa, bo jednak Chińczycy potrafią zadziwić!

Dla tych, którzy wybierają się do Państwa Środka lub zainteresowani są tematyką mam jedną radę – CZYTAĆ! 

W sieci można znaleźć niezliczoną ilość blogów. Nie odkryłam Ameryki pisząc to. Na stronach internetowych można znaleźć dosłownie wszystko. Blog Pojechanej pomógł mi zaznajomić się z chińskimi zwyczajami, niezliczoną ilość rad i ciekawostek o życiu w Chinach. Latem autorka bloga, czyli Aleksandra Świstow wydała książkę: „Laowai w wielkim mieście. Zapiski z Chin”, którą przeczytałam w jedno popołudnie.

Na blogu Adama Macheja Raport z Państwa Środka można znaleźć sporo informacji o Changshy (tutaj studiujemy) oraz sporo filmików. Jedna z koleżanek przed wyjazem obejrzała WSZYSTKIE dostępne filmy na Youtube dotyczące tematyki Chin w języku polskim i angielskim. Teraz pozostało jej tylko obejrzenie po chińsku, ale to już na Youku (tutejszy odpowiednik YT, bo ten jest tutaj zablokowany...).

Moim ulubionym blogiem jest Made in China, ze względu na przepiękne, poruszające czasem zdjęcia i ciekawe relacje, nie tylko z Państwa środka.

Chiny są niewątpliwie fascynującym krajem. Każdego dnia coś nas zaskakuje. Zdarza się jednak, że obcokrajowcy mają trudność odnaleźć się w tym gąszczu chińskim znaczków, a angielskie tłumaczenia (które, prawdę mówiąc nie zdarzają się często) nie ułatwiają. Słaba znajomość angielskiego oraz niezdarne tłumaczenia, które powinny pomóc kończą się wybuchem śmiechu!

Inspiracją dla dzisiejszego posta jest artykuł z mojej ulubionej Bored Panda (KLIK). Można tam znaleźć dosłownie wszystko. Dla studentów idealny zabijacz czasu... ;)

Katastrofalne tłumaczenia z języka chińskiego na angielski widoczne są na każdym kroku. Trzeba traktować je z przymrużeniem oka. Gaśnica przetłumaczona jako granat podręczny, komunikat „poślizgnij się i ostrożnie upadnij”, czy „smażony mąż” jako danie w restauracji to nie koniec!

Nie udało mi się znaleźć absurdalnych tłumaczeń, ale te które znalazłam przypominają kopiuj wklej bez zastanowienia z tłumacza Googla.

A czy Wam udało się znaleźć coś TAKIEGO?

  

W każdym miejscu na ziemi studenckie wydatki bywają bardzo nieprzewidywalne. Oczywiście wydajemy pieniądze na rzeczy pierwszej czy drugiej potrzeby, przyjemności i małe szaleństwa. Jednakże nawet w wydawaniu pieniędzy jesteśmy nieco odmienni.

 Pierwsza różnica to w Chinach studenci nie gotują, lecz kupują jedzenie na zewnątrz. Każdego dnia wydają pieniądze na śniadanie, lunch i obiad. Śniadanie to ok 2-3, lunch 5-10, obiad 10-15juany. Na polskie realia to 11-17zł. W skali miesiąca za samo jedzenie wychodzi 400-540zł. Zbyt wielkiej różnicy w kosztach pomiędzy dwoma krajami nie ma ale rozbieżność jest. Odchodzą koszty mediów: gazu, prądu, wody, nie trzeba spędzać czasu na zakupy czy też przygotowanie potraw, ale z drugiej strony nie ma możliwości zaoszczędzenia na jedzeniu. W Polsce zaradny student gotując na kilka dni do przodu może odłożyć niemałą sumkę. Gołąbki od mamy, pomidorowa na trzy dni i można przeżyć cały tydzień. Na naszym chińskim uniwersytecie nie mamy kuchni, w salonie jeden elektyczny palnik, a zlew znajduje się w... łazience.

Chińczycy kochają zakupy przez Internet. Taobao, JD, i wiele wiele innych to mekka dla zakupoholików. To bardzo proste, student zamawia coś na stronie, kupuje i po 3 dniach odbiera w „odbieralni” na kampusie. Nie trzeba tarabanić się do zakorkowanego centrum, tracić czasu na czekanie w kolejce, a ceny są naprawdę kuszące. Transakcje i dostawy przebiegają szybko, a jeżeli klient nie jest zadowolony to bez dodatkowych kosztów może zwrócić produkt. Dostawa jest też oczywiście za darmo ;). W Polsce też mamy zakupy online, ale skala zjawiska tutaj jest o wiele, wiele większa.

Co jest tanie w Chinach? Mandarynki! Język mandaryński, mandaryni... przypadek? Tańsze niż w Polsce są ubrania i obuwie (ale w parze idzie tym utrata jakości), artykuły gospodarstwa domowego, telefony, jednym słowem wszystko co wyprodukowane w Chinach. Całkiem niezłe słuchawki można kupić za niecałe 7zł! Usługi też są tańsze. Za umycie, strzyżenie i modelowanie włosów płaci się 20 juanów. Wyrobienie 8 zdjęć do legitymacji to zaledwie 10 juanów. Za ok 40 min przejazd taksówką z akademika do centrum  płaci się 40 juanów.

A drogie są oczywiście produkty z importu. Zagraniczne kosmetyki osiągają tutaj horrendalne ceny. Markowe ubrania, nawet importowane winogrona mogą mieć ceny z kosmosu. Na przykład herbata rumiankowa, 20 torebek: 20 juanów, keczup 40 juanów, snikers 5 juanów . Ale i tak największą różnicą cenową pomiędzy Polską a Chinami mają... produkty mleczne. Za litr mleka płaci się min. 8 juanów, za mały jogurt 6 juanów, a za 250 gramowy ser żółty... 40 juanów. Śmietany jeszcze żaden z nas nie znalazł. Tak więc za serem i śmietaną tęsknimy najbardziej :P

Jako że w Chinach nie ma tak bardzo szeroko rozpowszechnionej kultury picia piwa, a studenckie rozrywki nie bazują na procentowych trunkach, uczniowie w ramach rozrywki wydają pieniądze na KTV, czyli karaoke. Wynajmują sale w których wraz ze znajomymi śpiewają i piją... herbatę ;) Brzmi to zabawnie ale uwierzcie na słowo że pijiu czyli chińskie piwo nawet mimo niskiej ceny nie zachęca. Smakuje jak woda zmieszana z najtańszym piwem w proporcji 1:1. Ale i tak najgorsze jest baijiu. Ta Chińska wódka jest mocniejsza od naszej a jej smaku nie da się zapomnieć.

es